ای دم به تله نداده ها بگو باريکلا

اندر احـوالات اين زيـــرک زنــان                حرف بسيـار است يـار مهربان

زن در اين عالم نه تنها نادر است            چون شوهر يابد خدارا شاکر است

 

هر زمان دنبـال شوهــر می دود              سوی اين جنس خوش نر می دود

تا بگويـی خـواهـمت ای نازنيــن              ناز و عشوه از قـدش ريــزد زميـن

 

گويدت صد خواستگـار دارم ولی              حال وکــردم که تو باشی آخــری

گرچه بسيارند هواخواهان مــن               ليک من مال تو گردم مشت علی ! 

 

حال، پندی با تو دارم هوشيار               عقل خود را دست بی فکران مدار

از خيال زن گرفتن شو برون                 رو بسوی عشق و حال و کسب و کار

 

چون توانی هر دمی با هر کسی           خوش بگويی . خوش بخندی . خوش خسی

از چه بايد زن بگيــری جــان من              خود شوی نوکر به درگاه  کســی !

  
نویسنده : مــرد ; ساعت ۱٢:۳۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٦ اردیبهشت ،۱۳۸٥
تگ ها :